Je hebt de koperen mokken, het gemberbier en de wodka: nu heb je alleen nog een recept nodig.

Hier lees je hoe je een klassieke Moscow mule maakt!

Nog niet zo lang geleden zeiden sommigen dat de Moscow Mule op de “bedreigde soortenlijst” van cocktails stond. De laatste tijd zien we hem echter in de meeste bars waar we zijn geweest. Omdat we een opleving van de liefde zien, leek het ons een goed idee om hem met jullie te delen!

Hij is bruisend, pittig, ziet er indrukwekkend uit en gaat gemakkelijk naar binnen. Maak kennis met de klassieke Moscow mule!

Dit drankje werd uitgevonden in de jaren veertig van de vorige eeuw, maar heeft ook nu een nieuw moment. Het heeft slechts 3 ingrediënten en duurt 3 minuten om te maken: perfect voor feestjes of een luie avond op het terras. Buiten de margarita is het misschien wel een van onze favoriete drankjes aller tijden.

Het Moscow Mule Recept

Giet de wodka in een koperen Moscow Mule beker (die hebben we! ) of tumbler (die ook!). Vul ¾ vol met gemalen ijs, vul dan tot de top met het gemberbier en roer voorzichtig om te combineren. Voeg een paar streepjes gemberbitter toe.

Serveer met een takje munt om te garneren en de limoen om er overheen te knijpen.

Geniet van je Moscow Mule

Waarom worden Moscow mules geserveerd in koperen bekers?

Zoals je misschien weet worden Moscow mules traditioneel geserveerd in een koperen beker of koperen mok. Maar moet het in koper geserveerd worden? Waarom worden Moscow Mules eigenlijk in koper geserveerd?

Koper houdt de drank op een andere manier koel dan glas. Het koper neemt onmiddellijk de temperatuur van de drank aan. En er is iets met het nemen van een slok van de drank met een koele koperen rand: het voelt nog kouder aan!

Moet je hem in koper serveren? Natuurlijk niet! De Moscow mule smaakt goed in elk type beker of glas. Gebruik een lowball glas, Ball jar, een standaard tumbler: wat je maar wilt.

Zoals met elke andere gedistilleerde drank, zijn er verschillende soorten tequila. Er zijn verschillende stijlen die bij verschillende gehemeltes passen, sommige zijn beter om aan te nippen en sommige zijn beter om in cocktails te mixen.

Het lezen van tequila-etiketten is letterlijk het lezen van een andere taal. Maar je middelbare school Spaans – aiaiai carambaaaaa! –  vergeten is niet de enige wegversperring om de nuances van de Mexicaanse drank te begrijpen, vooral omdat er meerdere soorten en verouderingsprocessen zijn die je moet kennen.

Tequila kan alleen worden gemaakt van blauwe Weber agave in vijf Mexicaanse staten (Jalisco, Guanajuato, Michoacán, Nayarit en Tamaulipas), wat het proces relatief eenvoudig maakt in vergelijking met andere agave sterke dranken die lossere variëteiten beperkingen hebben. Het echte onderscheid tussen de verschillende soorten tequila wordt dus pas gemaakt nadat het sap is geperst en het rijpingsproces is begonnen.

Tequila blanco, of zilveren tequila, onverdund, is het uitgangspunt van alle tequila’s die hun weg vinden naar uw glas. Als de tequila bedoeld is om een blanco of wit te blijven, wordt hij tot 40% verdund en meteen in een fles gedaan. Als het bedoeld is om tequila te laten rijpen, wordt hij direct in het vat van keuze gedaan voor de gekozen hoeveelheid tijd en verdund nadat hij uit het vat is gehaald.

De verschillende classificaties van Tequila zijn hieronder opgesomd:

Zilveren of Blanco Tequila

Ook bekend als tequila blanco, wit, of platina is dit de geest van de agave plant in zijn zuiverste vorm, meestal gemaakt van 100% agave, hoewel er een aantal mixto versies. Zilveren tequila wordt zelden langer dan een paar weken gerijpt, vaak meteen gebotteld of in stalen tanks bewaard om te bezinken. Men kan ze tot twee maanden laten bezinken om ze een zachtere smaak te geven. Dit is tequila in zijn zuiverste vorm met alle smaken van de agaveplant intact, meestal gedronken in borrelglaasjes van twee ounce.

Joven of Gouden Tequila

Joven Tequila is een blanco tequila vermengd met gerijpte tequila’s. Terwijl een Gold Tequila vaak een mixto tequila is die een “Abocado” is: een tequila die niet op hout heeft gerust maar waaraan in plaats daarvan een karamelkleur, een natuurlijk extract van eikenhout, glycerine en/of suikersiroop is toegevoegd om het te doen lijken alsof dat wel het geval is.

Reposado Tequila

Reposado betekent ‘uitgerust’, en reposado tequila is tequila die 2-12 maanden in eikenhouten vaten heeft gelegen. Net als bij whisky en bourbon geven de vaten kleur en smaak aan de originele blanco tequila, en reposado is de stijl die in Mexico zelf het populairst is.

Sommige distilleerders laten hun tequila twee maanden in het vat en niet langer, hetzij om het sneller op de markt te brengen, hetzij omdat zij van het minimale rijpingsproces houden. Anderen doen de volle twaalf maanden, omdat dat de smaak is die de Meester Distilleerder wil.

Het is duidelijk dat er een verschil is tussen een tequila die twee maanden is gerijpt en een die twaalf maanden is gerijpt. Een ander verschil is dat de vaten nieuw of gebruikt kunnen zijn, dus misschien al eerder whisky of zelfs wijn erin hebben gehad, dus dit is waar de verschillen echt naar voren komen.

Añejo Tequila

Zodra het meer dan twaalf maanden in eiken vaten heeft gelegen – en deze dingen worden tot op de dag van vandaag wettelijk gecontroleerd – wordt de reposado officieel añejo, of gerijpte tequila. Gerijpte tequila kan tussen de 1 en 3 jaar worden gerijpt. Hij kan in dezelfde vaten blijven, hij kan in andere vaten worden gedaan (b.v. van een nieuw vat in een oud whiskyvat), of hij kan in roestvrijstalen vaten worden gedaan om de verdamping te beperken, dat fenomeen dat bekend staat als het aandeel van de engelen.

Het is nu gemakkelijk te begrijpen waarom er zoveel variatie is in de smaak van tequila, zelfs binnen de verschillende stijlen. De ene añejo heeft misschien een jaar en een dag in een nieuw eiken vat gelegen, terwijl een andere misschien de volle drie jaar in een ex-whiskey vat heeft gelegen, of in een ex-wijnvat, of een combinatie van verschillende vaten. En dan is er nog de volgende categorie!

Extra Añejo Tequila

Dit type tequila werd pas in 2006 erkend toen werd besloten dat elke tequila die meer dan drie jaar werd gerijpt zou worden geclassificeerd als “extra Añejo”. Het distillatie- en rijpingsproces is identiek aan Añejo tequila, behalve de rijpingsperiode. Distilleerders moeten de tequila nog steeds in een vat rijpen dat niet meer dan 600 liter bevat, zodat extra Añejo ook een donkerdere kleur krijgt dan de meeste andere. Het neemt gewoonlijk een donkere mahonie kleur aan en heeft een complexe smaak die het bijna niet te onderscheiden maakt van andere gerijpte sterke dranken. Voordat hij echter wordt gebotteld, moet het alcoholgehalte van extra Añejo tequila worden verdund met gedistilleerd water. Dit type tequila is het duurst van allemaal vanwege zijn intense smaak en omdat distilleerderijen alleen hun beste sterke drank gebruiken voor het lange rijpingsproces.

Cristalino Tequila

Cristalino Tequilas zijn gerijpte tequilas die opnieuw worden gefilterd om de kleur te verwijderen voor een heldere sipping tequila, met gerijpte kenmerken. Meestal gezien bij Añejos en Extra Añejos.

Er zijn vele andere soorten tequila op de markt zoals tequila likeuren, crèmes en frisdranken maar de vijf die wij hier hebben opgesomd zijn de enige echte soorten tequila. Ze volgen strikte regels en zijn dienovereenkomstig geëtiketteerd. Dus de volgende keer dat je op zoek bent naar een sterke en smaakvolle tequila hou dan deze informatie in gedachten om er zeker van te zijn dat je precies krijgt waar je naar op zoek bent.

Je bent op zoek naar het ideale gin glas? Goed zo, je bent op de juiste plek en we zullen je meenemen naar je zoektocht naar het perfecte gin glas….

Dus je denkt dat je Gin wat kent? Misschien vind je jezelf een beetje een Gin-fanaat; je kent je Old Tom en onderscheidt deze van een London Dry, je Martini van je Martinez, of misschien heb je thuis een zeer respectabele Gin-verzameling? Als je echt indruk wil maken op je Gin vrienden, lees dan vooral verder.

Wij hebben het beste glaswerk voor al je favoriete Gin drankjes op een rijtje gezet, want laten we eerlijk zijn, presentatie is bijna net zo belangrijk als het drankje zelf – waarom denk je dat er zoveel #cocktails op Instagram te vinden zijn?

Ten eerste is er geen verkeerde manier om Gin te drinken, maar wel de beste, en dat betekent dat je het juiste glas moet gebruiken. Het juiste gin glas ziet er niet alleen chic uit, het is ook ontworpen om je drankje nog beter te maken; van gin glazen met een steel, zodat de warmte van uw hand het drankje niet opwarmt, tot de vorm van de rand om de aroma’s van het drankje in te sluiten.

Laten we beginnen met de klassieker – het Highball-glas
Het Highball-glas, dat het best gebruikt wordt voor longdrinks, heeft gewoonlijk een inhoud van 350ml., en is met andere woorden perfect voor gemengde dranken zoals een Tom Collins, of een Gin en Tonic. Je kunt een Highball ook gebruiken voor een Punch, hoewel veel bars een Punch serveren in een speciale beker met handvat.

Gin cocktail in een Highball glas

+ Ontworpen om drankjes in te serveren met veel ijs en een niet-alcoholische mixer.
+ Omdat ze hoog en smal zijn, houdt een Highball-glas uw drankje koel en koolzuurhoudend.

Grootte: Een Highball-glas kan 240 tot 350 ml bevatten.

Highball is ook de naam van een heerlijk veelzijdige cocktail met veel smaken, maar als u het liever bij de Gin houdt, zijn hier enkele fantastische alternatieven voor G&T om uw smaakpapillen te prikkelen en uw uitstapjes naar Gin veel avontuurlijker te maken.

Wil je indruk maken met jouw G&T’s? Gebruik een Copa glas!

Om je G&T’s een beetje specialer te maken, kan je overwegen copa-glazen te gebruiken. Ze worden vaak ballonglazen genoemd, vanwege hun vorm, maar de naam “copa” komt van het Spaanse woord voor “glas”, en het waren in feite de Spanjaarden die de trend begonnen om een Gin en Tonic op deze manier te serveren.

Het copa-glas heeft een lange steel, en de grote, ronde vorm betekent dat er veel ijs in kan, en ook een grote garnering. Het versmalt naar de top toe, zodat de aroma’s van de Gin en de garnering in het glas blijven, en wanneer je een slok neemt, krijg je de volle lading van de jeneverbesgeur.

Copaglas – volgeladen met ijs … en gin.

Vul uw copaglas met ijs, véél ijs. Je wil hem bijna vol hebben met ijsblokjes, want als het te weinig is, smelt het en verwatert uw drankje. Voeg vervolgens je Gin naar keuze toe , samen met je garnering (citrusschillen, takjes rozemarijn, jeneverbessen) en top af met je favoriete tonic. Ontspan je, en stel je voor dat je aan de Spaanse kust bent. Vandaag hoef je helemaal niets, mañana!

• Een lange steel voorkomt dat uw hand de drank verwarmt en het ijs doet smelten.
• Meer ruimte voor garnering en ijs, zodat uw drankje langer koel blijft.
• Door de brede rand van het glas kunt u de geur en de smaken van uw G&T op prijs stellen

Afmetingen: Van 600ml tot 800ml groot.

Uw Gin liever netjes? Geen probleem met een Tumbler!
Schaf een tumbler aan en serveer hem dichtbij, of on the rocks. Tumblers moeten korte en tamelijk brede glazen zijn, maar de term wordt vaak gebruikt om elk glas met een zware bodem aan te duiden. Je hoort ook wel eens dat een tumbler een “rocks glass” wordt genoemd. Als je gewone Gin drinkt, zul je waarschijnlijk niet meer dan een maatje of twee tegelijk drinken, dus een groot glas is niet nodig. Een tumbler is één van de meer klassieke gin glazen.

• De wijde mond en dikke bodem van een glas zijn ideaal voor het mengen van ingrediënten.
• Groot genoeg om er veel ijs in te doen, of zelfs een extra groot ijsblokje

Grootte: Meestal 350-400 ml groot.

Iconisch Martini glas voor een bijzondere ervaring

Wilt u iets specialers? Dat kan. Laten we beginnen met het iconische martiniglas, dat technisch gezien een cocktailglas wordt genoemd, maar de twee worden vaak door elkaar gebruikt. In feite is het cocktailglas meestal iets kleiner.

Het Martini glas werd officieel geïntroduceerd in 1925 als een moderne variant op het Champagne coupe glas (of Champagne kom, zoals het vaak wordt genoemd).

Wist je dat Martini eigenlijk Gin en Droge Vermout is?

Door de brede rand van het glas kan de Gin – het hoofdingrediënt in een Martini – meer van zijn aroma vrijgeven dankzij het grotere oppervlak.

Tegenwoordig worden de meeste variaties van een Martini in dit glas geserveerd, en ze zijn naar het glas zelf genoemd omdat de meeste maar weinig gemeen hebben met een traditionele Martini, die gewoon uit Gin en Droge Vermout bestaat.

• De V-vorm van het Martiniglas helpt voorkomen dat verschillende elementen in de drank van elkaar gescheiden worden.
• Een brede rand helpt de aroma’s van de drank naar de neus van de drinker te brengen.
• Ontworpen om uw drankje op de juiste temperatuur te houden.

Grootte: Meestal 350-400ml groot.

Voel u eeuwig en elegant met een Coupe-glas

Als je, zoals ik, na 3 Martini’s waarschijnlijk al begint te morsen, voel je je misschien veiliger met een coupe-glas. Het is een glas met een lange steel, vergelijkbaar met het Martini glas, met een gebogen rand. Naar verluidt naar het model van Marie Antoinette’s borst, is het een klassiek, elegant cocktailglas dat in elke huisbar thuis zou passen.

Na 3 Martini’s lijkt een Coupe-glas een veiliger optie

• Coupe glazen delen alle voordelen van het Martini glas (zie hierboven), met de toegevoegde bonus dat ze steviger zijn, dus het is niet zo gemakkelijk om je drankje te morsen!

Grootte: Ze zijn meestal 150-210 ml groot.

Uiteindelijk is de keuze van het beste whiskyglas of scotchglas een kwestie van persoonlijke voorkeur, maar er zijn wel enkele belangrijke parameters waaraan men zich dient te houden.

Een overzicht:

1. Structuur van het whiskyglas
Zoals alle goede sterke dranken moet whisky van goede kwaliteit de ruimte hebben om te ademen en toegankelijk blijven voor de neus en het gehemelte. De beste Scotchglazen zorgen er dan ook voor dat de vloeistof gemakkelijk ronddraait en niet te afgesloten is, maar ook niet op de bodem van een spreekwoordelijk ravijn zit (met andere woorden, gebruik geen wijnglas om whisky te drinken). Bovendien zijn de vorm en de textuur van het glas vaak van fundamenteel belang voor de zintuiglijke ervaring. Het dunne en gewelfde lichaam van bijvoorbeeld een Glencairn glas of een snifter optimaliseert onder andere de nosing-capaciteiten. In dezelfde lijn wil je ervoor zorgen dat het glas naadloos drinkbaar is door middel van een ronde of licht gekrulde mond.

2. Glasgevoel en -eigenschappen
Een goed gemaakt whiskyglas moet goed in de hand liggen. Het gewicht, het ontwerp en de grip zijn daarbij van belang.

3. Uiterlijk van het whiskyglas
Het klinkt misschien oppervlakkig, maar de beste whisky- en Scotchglazen moeten er net zo goed uitzien als ze aanvoelen. Met andere woorden: esthetiek telt.

4. Type whiskyglas

Er zijn verschillende soorten whiskyglazen om uit te kiezen, de meest populaire zijn de snifter, de tumbler, de Glencairn, de highball, het tulpvormige glas, en het nette whiskyglas. Vind een of twee glazen voor whisky die het beste bij u passen, en begin te nippen als een pro.

Hier is een lijst van soorten whiskyglazen.

Een Tumbler glas heeft een direct herkenbaar silhouet. Dit glas wordt ook wel het rocks glass, het old fashioned glass of het lowball-glas genoemd en je vindt het in elke goede bar.

Een Glencairn glas is het meest gebruikte whiskyglas voor whiskyproeverijen. Het is ontworpen om gezellig te drinken en met dit dikkere glas kun je je dram met het grootste gemak ronddraaien.

Een Snifter is een glas met een korte steel, een smalle bovenkant en een brede bodem.

Het Tulpglas wordt gekenmerkt door zijn lange steel. Dit is een belangrijke toevoeging omdat het voorkomt dat de oliën van de hand in contact komen met de rand van het glas, waardoor een meer zuivere ervaring ontstaat.

Het Neat-glas is een vrij recent stuk whisking-drinktechnologie. Het Neat-glas is ontworpen om scherpe dampen van de neus weg te leiden, zodat de ethanolmolecule op natuurlijke wijze door de opening kan ontsnappen, met achterlating van die lekkere smaken waar we zo van zijn gaan houden.

Alcoholvrije Gin

Zijn uw vrienden die Tournée Minerale omarmen een voorraad alcoholarme of alcoholvrije “gins” aan het inslaan? Vraag je je af wat dit nieuwe en steeds populairder wordende type drankje precies is, hoe het wordt gemaakt en hoe het smaakt?

Sterker nog… kunnen we deze alcoholvrije drankjes eigenlijk wel ‘gin’ noemen? Met andere woorden, is het de moeite waard om af en toe eens gin zonder alcohol te proberen? Wij hebben alle antwoorden!

Wat is alcoholvrije gin?

Om te beginnen zijn deze drankjes technisch gezien geen gin! Deze dranken zijn speciaal ontworpen om er zo uit te zien en (zoveel mogelijk) zo te smaken als gin, maar met een zeer laag, of geen, alcoholgehalte (ABV).

De wettelijke definitie van gin bepaalt dat de vloeistof een alcoholgehalte (% vol) van ten minste 37,5% moet hebben. Deze nieuwe soort drank heeft gewoonlijk een % vol(dat is het alcoholgehalte) tussen 0 en 5%. Daarom kunnen zij zichzelf wettelijk geen “gin” noemen – en dat verklaart waarom je zult merken dat de namen en etiketten van deze alcoholvrije gedistilleerde dranken niet op die manier naar zichzelf verwijzen.

Alcoholvrije gin: bijpassende smaken

Het is moeilijk voor te stellen een alcoholvrije gin te drinken die de smaakpapillen evenzeer prikkelt als een gin met alcohol.

Het verschil tussen een “echte” gin en een alcoholvrije gin-tonic is bijna niet meer te onderscheiden, wat bewijst dat deze laatste alle essentiële kenmerken van het beroemde mengsel bezit. Het wordt steeds vaker aangetroffen op de menu’s van clubs, restaurants en op de tafels van de consumenten, om de genoegens te variëren en iedereen te laten genieten van een cocktail of liever een “mocktail” naar keuze.

Wat is het belang van een niet-alcoholische drank als gin?

Net als andere alcoholvrije dranken zoals wijn of champagne, is alcoholvrij gin populair bij mensen die geen alcohol kunnen of willen drinken maar het plezier willen variëren. Puur of in de vorm van een cocktail, alcoholvrije gin is een drank voor fijnproevers die kan worden gedronken tijdens een evenement of een feest.

Alcoholvrije gin: bijpassende smaken

In een goed gemaakte alcoholvrije gin zijn de basis ingrediënten van gin namelijk wel aanwezig, alleen de alcohol ontbreekt.

De bijzondere smaak van gin maakt het tot een smakelijke drank in de mond, zijn bitterheid en zijn specerijen voegen een beetje pit toe en komen de zoetheid van fruit tegen. Het zou jammer zijn zich zo’n compositie te ontzeggen. Met alcoholvrije jenever vindt u deze smaken gegarandeerd terug en beleeft u een aangenaam moment in het gezelschap van een alcoholvrije drank.

Alcoholvrije gin en tonic: een mocktail die je niet mag missen

Gin is een populaire drank, puur zeker, maar het is vooral een basisingrediënt in veel cocktailrecepten. De bekendste daarvan is de beroemde gin en tonic. Het is nu opnieuw uitgevonden als een alcoholvrije gin en tonic, die verrast door het behoud van de oorspronkelijke smaken van de gin en tonic en door zijn veelgevraagde bittere smaak. Alcoholvrije gin en tonic is een revolutie voor ginliefhebbers die geen alcohol drinken of geen alcohol meer drinken.

Voor wie zijn cocktails graag een fruitig kantje heeft, kan een gin-tonic maken met accenten van rood fruit of citrusvruchten. Andere cocktails op basis van gin, zoals de gin fizz of de dry martini, kunnen ook in een zachte versie worden gemaakt, dus het is tijd om de gin fizz en de dry martini zonder alcohol te proberen. De zoektocht naar de eerste smaak is een prioriteit voor veel liefhebbers van goede en mooie dingen en de zachte versie maakt het mogelijk de aroma’s beter te detecteren en er beter van te genieten. Terwijl dit soort drank vaak teleurstelt omdat het te flauw, te zoet of niet pittig genoeg is, is dit ongetwijfeld een succes en een hit bij Belgische en Europese consumenten.

Hoe wordt gin met een laag alcoholgehalte gemaakt?

Gins met een laag of geen alcoholgehalte worden op verschillende manieren gemaakt. Vele worden nu geproduceerd door gindistilleerders, die veel van dezelfde processen gebruiken als bij de productie van echte gin. Er zijn echter een paar verschillen in de wijze waarop “gins” met en zonder alcohol worden geproduceerd.

Gins met een laag alcoholgehalte worden vaak gemaakt volgens een klassiek distillatieproces, net zoals gins met een hoog alcoholgehalte worden gemaakt.

Tijdens dit proces wordt een neutrale graan-eau-de-vie – een gewone alcohol – toegevoegd aan een koperen distilleerketel samen met een verscheidenheid aan botanische middelen.

Botanicals zijn alle verschillende kruiden, specerijen, vruchten en andere natuurlijke aroma’s die ambachtelijke distilleerders gebruiken om de unieke smaak van hun gedistilleerde dranken te produceren (en is de reden waarom gin zo’n prachtige veelzijdige drank is – de smaakvariëteiten zijn eindeloos!).

Het gebruik van deze plantaardige stoffen – met name jeneverbes, die wettelijk verplicht de overheersende smaak van gin moet zijn – zorgt ervoor dat het eindproduct naar het echte jenever smaakt.

Nadat de basis-eau-de-vie en de kruiden aan de distilleerketel zijn toegevoegd, wordt de vloeistof verhit, en de alcoholdamp die door de verhitting ontstaat, scheidt zich af van het water, waarbij de smaken van de kruiden worden opgevangen terwijl hij door een reeks buizen beweegt.

De damp wordt vervolgens afgekoeld en wordt weer vloeibaar; de distilleerder vangt deze vloeistof op en verdunt hem met water.

En hier wijkt het proces af van het gebruikelijke: terwijl een standaardjenever met ongeveer de helft wordt verdund, wordt de vloeistof in deze situaties zwaarder verdund door de distilleerder, door veel meer water toe te voegen, en dit brengt het totale alcoholgehalte van de vloeistof veel lager.

Voila! Een “gin” met een laag alcoholgehalte is geboren.

Waarom is alcoholvrije gin zo duur?

We hebben het allemaal wel eens gedacht: zonder de drank in de fles, waarom betaal ik dan zoveel voor dit drankje! Wel, een aanwijzing voor het antwoord is te vinden in het productieproces dat we hierboven hebben toegelicht. Bij het maken van deze alcoholvrije alternatieven voor gin, gebruiken veel van de beste ambachtelijke producenten dezelfde strenge methoden, apparatuur en ingrediënten van hoge kwaliteit als ze zouden doen om een fles echte gin te maken.

Daarom is het waarschijnlijk de moeite waard om iets meer uit te geven, en te kiezen voor dranken van een vertrouwde ambachtelijke gin distilleerder, wanneer je je no- of low-ABV ‘gin’ selecteert; hopelijk is het een teken dat je drankje met echte zorg en eersteklas ingrediënten is gemaakt.

Hoe smaakt alcoholvrije gin?

Net als bij echte gin, variëren gin en no-ABV sterk in smaak (met wisselend succes!) De meeste slagen erin om de kruidige, licht citrusachtige noten van een generieke gin te vangen, en andere merken hebben zelfs verschillende smaken ontwikkeld om de verschillende stijlen van gin die je vindt na te bootsen: gekruid, bloemig enzovoort.

Verwacht echter niet dat je het verschil tussen gin en hun alcoholvrije neefjes niet proeft; zelfs afgezien van het gebrek aan warmte van de alcohol, zijn het merkbaar verschillende dranken.

Toch zijn veel van deze dranken een zeer aangenaam en verfrissend alternatief dat het dichtst in de buurt komt van een echte G&T!

Geniet alvast van je n\a G&T

Op zoek naar iets anders dan de standaard BBQ short voor papa dit jaar? Wat dacht je van een fantastische cocktail? Zoet of hartig, klassiek of nieuw, deze collectie van door mannen geteste recepten zal alle mannen in je leven versteld doen staan.

Vaderdag vraagt om een feestelijk drankje, maar natuurlijk houdt niet iedere vader van dezelfde soort cocktail voor vaderdag. Is hij een Scotch drinker? Houdt hij meer van een G&T? Houdt hij van mezcal of staat hij open voor de nieuwe amaro die jij de laatste tijd lekker vindt?

Hierbij alvast een selectie cocktails speciaal voor vaderdag:

1. 1. 1. Frozen Gin en Tonic
         Je Pa heeft wellicht al een miljoen gin en tonics gehad. Maar heeft hij ooit een bevroren G&T gehad? Dont think so! Deze versie maakt gebruik van tonic siroop in plaats van de standaard bruisende tonic water.
      2. De Tom Collins
         De Tom Collins is een klassieke cocktail met gin, citroensap, siroop en club soda. De Tom Collins is een heerlijk drankje om de hitte te verdrijven op een warme zomerdag en het smaakt naar een frisse sprankelende limonade, met voorzichtigheid te drinken dus :-).
      3. De Long Island Ice Tea
         Ondanks zijn iconische naam, is de Long Island Iced Tea een cocktail zonder thee, maar met een combinatie van lichte en donkere likeuren, die er absoluut inhakken. Een gevaarlijke cocktail, hij smaakt immers echt als een gewone thee en drinkt bijgevolg lekker weg.
      4. Whisky Sour
         Licht, zacht en verfrissend, de Whisky Sour is niet voor niets een klassieker. Als we ons verdiepen in de geschiedenis van de Whisky Sour, geloven veel historici dat zeelui gecrediteerd moeten worden voor het creëren van het originele Whisky Sour recept, aangezien zij de citroenen aan boord huwden met lang houdbare likeur.
      5. Bourbon Old Fashioned
         Als je het goed bekijkt, is de Bourbon Old Fashioned niet veel meer dan een slok whisky, gekruid en gezoet. Maar ondanks zijn simpele eenvoud is het drankje vandaag nog even relevant als toen het 200 jaar geleden voor het eerst de harten van drinkers veroverde.
      6. De Mojito – een classic
         Het is moeilijk om een klassieker te verslaan. De fijn afgestemde balans van Caribische smaken; verse munt, limoen en suiker worden geaccentueerd met een zuivere, frisse rum. Ideaal voor een warme zomeravond.

Zo, dit jaar breng je een toost uit met een drankje dat al de complexiteit van je vader waardig is. Dit zijn recepten voor vaders van alle pluimage, of je vader nu streng is, onnozel, het sterke, stille type of je beste vriend is – of een combinatie van al die dingen – bij deze 6 cocktails zit er zeker één die ook jouw vader zal weten te waarderen.

Een cocktail voor iemand maken is altijd een speciale traktatie. Het is relatief eenvoudig, maar het laat zien dat je om iemand geeft. In staat zijn om er een te maken voor de vaderfiguur in je leven is op zichzelf al een plezier: Een kans om de man die je zoveel gegeven heeft een geschenk te geven.

De Tom Collins is een klassieke cocktail met gin, citroensap, siroop en club soda.  De Tom Collins is een heerlijk drankje om de hitte te verdrijven op een warme zomerdag en het smaakt naar een frisse sprankelende limonade, met voorzichtigheid te drinken dus :-).

Het eerste geregistreerde Tom Collins-recept komt uit de tweede editie van Jerry Thomas’ boek, “The Bartender’s Guide”, gepubliceerd in 1876, er is – zoals vaker – echter enige discussie over de oorsprong van de cocktail.

Volgens drankenhistoricus David Wondrich lijkt de Tom Collins opvallend veel op de gin punches die in de 19e eeuw in Londense bars werden geserveerd. Een ondernemende barkeeper met de naam John Collins noemde het brouwsel naar zichzelf, of hij het nu wel of niet heeft uitgevonden. Maar aangezien de cocktail meestal met Old Tom gin werd gemaakt, vroegen de drinkers uiteindelijk liever Tom dan John Collinses.

Het bleef populair in de loop der decennia en is vandaag nog steeds een prominent drankje, verkrijgbaar in bars over de hele wereld. Je hoeft echter niet naar een bar te gaan om er een te drinken. Omdat je voor de Tom Collins geen speciaal gereedschap nodig hebt, zelfs geen shaker of zeefje, kun je hem thuis in een handomdraai maken.

Zet het drankje gewoon in een hoog glas, voeg ijs en een optionele garnering toe en je Tom Collins is klaar om geserveerd te worden. Neem een verfrissende slok, en je zult snel zien waarom deze cocktail zijn klassieke status waarmaakt.

Hoe maak je een Tom Collins?

Ingrediënten

• 60 ml gin
• 10 ml suikersiroop
• 30 ml vers geperst citroensap
• Bruiswater (om aan te vullen)

Instructies

1. Voeg de gin, citroensap en eenvoudige siroop toe aan een Collins-glas.
2. Vul op met ijs, top af met spuitwater en roer.
3. Garneer met een citroenschijfje en een maraschino kers (optioneel).

Geniet van je verse Tom Collins!

Ondanks zijn iconische naam, is de Long Island Iced Tea een cocktail zonder thee, maar met een combinatie van lichte en donkere likeuren, die er absoluut inhakken. Een gevaarlijke cocktail, hij smaakt immers echt als een gewone thee en drinkt bijgevolg lekker weg.

De geschiedenis van de Long Island ice tea

De eerste Long Island ijsthee van de legende werd naar verluidt gemaakt door “Rosebud” Butt in 1972, toen hij achter de bar stond in de Oak Beach Inn in Hampton Bays op Long Island.

Naast de vier hoofd likeuren, voegde Butt Triple Sec en een scheutje cola toe om een cocktail te maken die verrassend soepel binnen ging, ondanks het feit dat er genoeg alcohol in zat om een paard een dutje te laten doen. De cocktail, om het zacht uit te drukken, sloeg geweldig aan.

Maar er is nog een ander verhaal, dat van de oorsprong in Tennessee. Tennessee heeft ook een Long Island, deze ligt midden in de Holston River in Kingsport. En de staat heeft een Long Island ijsthee verhaal om mee te beginnen. Volgens hen werd ’s werelds eerste Long Island ijsthee in de jaren 1920 bedacht door Charles “Old Man” Bishop, een smokkelaar die opereerde vanuit Long Island, Tennessee tijdens de drooglegging.

Het recept van Old Man Bishop, dat ongeveer 50 jaar ouder is dan dat van Rosebud, bevatte 15ml rum, gin en tequila, plus 30 ml wodka en whisky. De scherpe kantjes van dit smakelijke brouwsel werden eraf gehaald door de vijf spirits te overgieten met ahornsiroop.

Volgens de overlevering was dit recept ook een hit, maar pas in de jaren 1940 kwam het echt van de grond. Toen wijzigde de zoon van Old Man Bishop, Ransom, het originele recept door er citroen, limoen en cola aan toe te voegen.

Een turbulent verleden dus, met claims vanuit twee regio’s, wat alleen maar aangeeft hoe iconisch en populair het drankje wel niet is.

We geven je enkele tips hoe je dit beroemde drankje thuis kunt maken en hoe je deze cocktail aan je eigen smaak kunt aanpassen.

Long Island Iced Tea recept

Deze legendarische cocktail werd voor het eerst gemixt in de jaren 1970 en kreeg zijn naam door de thee-achtige kleur van het afgewerkte mengsel. Zorg ervoor dat je een rustig tempo aanhoudt bij het drinken van deze mix van sterke dranken; want deze kan verdraaid verradelijk zijn.

Zijn oorsprong is niet goed bekend, maar zoals de naam aangeeft, stellen wij ons voor dat deze cocktail is ontstaan op Long Island, in de buurt van New York, tijdens de drooglegging van 1920.

Ingrediënten voor Long Island Iced Tea

• 15 ml gin
• 15 ml wodka
• 15 ml witte rum
• 15 ml triple sec (Cointreau)
• 15 ml tequila
• 25 ml citroensap
• Coca Cola

Long Island Iced Tea maken

Om de ideale Long Island te maken, kan je best een shaker gebruiken, roeren kan natuurlijk ook gewoon, maar oogt een pak minder professioneel en spectaculair. Als je je gasten wil entertainen, best even een shaker in huis halen ;-).

Stappenplan

1. Doe alle ingrediënten behalve de cola in een shaker
2. Voeg ijsblokjes toe en roer
3. Serveer in een tumblerglas met ijs
4. Giet de cola erbij (liefst coca-cola, alhoewel andere cola’s ook wel werken)
5. Garneer met een schijfje citroen
6. Bereidingstijd: 5 minuten

Genieten, maar met mate en drink rustig om de avond gezellig te houden.

Licht, zacht en verfrissend, de Whisky Sour is niet voor niets een klassieker. Als we ons verdiepen in de geschiedenis van de Whisky Sour, geloven veel historici dat zeelui gecrediteerd moeten worden voor het creëren van het originele Whisky Sour recept, aangezien zij de citroenen aan boord huwden met lang houdbare likeur.

Spiritus, citrusvruchten en suiker – de originele grote drie – vormen samen de klassieke sour, een van de oudste soorten cocktails. In deze categorie valt ook de Whiskey Sour, die al meer dan anderhalve eeuw de dorstige drinkers verzadigt. Het is onbekend wanneer de cocktail precies werd bedacht (of wie de uitvinder was), maar de geschiedenis gaat terug tot de regering Lincoln, en het eerste gedrukte recept verscheen al rond 1862.

De Whiskey Sour werd traditioneel gemaakt met whiskey, citroensap, suiker en eiwit, een ingrediënt dat de wrange smaak tempert en een rijkere, gladdere textuur creëert. Vandaag is het ei optioneel, en het is gebruikelijk om bars te vinden die Whiskey Sours serveren zonder eiwit.

Maar als je de originele incarnatie van het drankje wilt proeven, en een beetje proteïne in je systeem wilt stoppen, probeer het dan eens.

De exacte Whisky Sour ingrediëntenlijst mag sindsdien dan wel geëvolueerd zijn door het toevoegen van eiwit aan de mix voor een uitgesproken romige textuur, maar de kernsmaken en verfrissende smaak blijven dezelfde winnende combinatie.

Deze whisky cocktail is ook een geweldige beginnersdrank voor whisky’s, omdat de scherpe citroentonen de volle smaak van whisky afronden, als dat dan niet meteen je ding is.

INGREDIËNTEN

• 60 ml bourbon (wij raden Angel’s Envy Port-Finished Bourbon aan)
• 25 ml vers citroensap
• 25 ml suikersiroop
• ½ sinaasappelschijfje (om te serveren)
• Maraschino kers (om te serveren)

Stappen

• Combineer bourbon, citroensap en eenvoudige siroop in een cocktailshaker.
• Vul de shaker met ijs, dek af en shake krachtig tot de buitenkant van de shaker zeer koud is, ongeveer 20 seconden.
• Zeef de cocktail door een Hawthorne-zeef of met een schuimspaan in een ouderwets glas of een glas met ijs.
• Garneer met een sinaasappelschijfje en/of een kers.